هنگامى كه احداث كوفه پايان يافت ، خيابانها و كوچه‌هايى در آن ساخته شد ، كه عرض هر كوچه پنجاه ذراع بود و در طول شب ، كوچه‌ها به وسيله مشعلهايى روشن مىشد و كوچه‌هايى كه تاكنون بر جاى مانده عبارتند از : كوچه بريد ، علاء ، بنى محرز ، شبث ، عميره و كوچه دار الروميين كه نزديك دار الاماره است ؛ كوچه‌هاى بسيار ديگرى نيز هست كه به نام اشخاص و تاجران نامگذارى مىشد مانند كوچه عنتره حجام . مهمترين كوچهء كوفه بريد است كه ميان پلى در سمت شرق و ميان قصر و كناسه واقع شده بود و امروزه قصر در جهت جنوب شرقى مسجد جامع قرار دارد . كناسه در شمال شرقى ميان مسجد سهله و كوفه واقع شده است ، چهار بخش كوفه به پانزده منطقه تقسيم مىشد : مناطق بخش اول كه در شمال مسجد جامع قرار داشت شامل محله‌هاى سليم ، ثقيف همدان ، بجيله ، تيم اللات و تغلب مىباشند و مناطق بخش دوم كه در جنوب و سمت قبله قرار داشت شامل محله‌هاى بنى اسد ، نخع ، كنده و ازد مىباشند و مناطق بخش سوم كه در سمت شرقى مسجد واقع شده ، شامل محله‌هاى انصار ، مزينه ، تميم ، محارب ، اسد و عامر مىباشند . و مناطق بخش چهارم كه در جهت غربى مسجد قرار دارد شامل محله‌هاى بجيله غطفان ، بجيله قيس ، جديله ، جهينه و جز آنها از ساير قبيله‌ها مىباشند . براى كوفه ، ديوارى ساخته شد . ولى در جهت شمال شرقى كوفه ، خندقى بود و مسناة جابر در محلهء مزينه قرار داشت . در جنوب شرقى كوفه ، رودخانهء بنى سليم بود . و از آن‌جا بازارها و حمامها ساخته شد . منصور ، كوفيان را واداشت تا در اطراف كوفه خندقى حفر كنند . آب اين شهر را از فرات مىگرفتند و به وسيله پلها از روى آن عبور مىكردند و اين پلها داراى چندين در بود ، و قايقها براى آسان كردن كارهاى تجارى در اين خندق در رفت و آمد بودند و در طول قرن اول براى به دست آوردن آب ، چاهى در كوفه نبود ولى چند قنات وجود داشت ، و مردم به سقاهايى كه از رودخانه آب مىآوردند وابسته بودند ، پس از مدتى چاه على را يافتند و مردم ، آب خود را از آن تأمين مىكردند . ابن هبيره ، پل كوفه را احداث كرد ، شايد پل كوفه همان جايى باشد كه امروزه نزد مردم به نام ( كنيدره ) شهرت دارد و در جنوب شرقى مسجد جامع قرار گرفته است .